Η τέχνη
Κινεζικές ακροβατικές παραστάσεις
Περιστρεφόμενα πιάτα, άλματα μέσα από στεφάνια, σωματική κάμψη, ο κινεζικός στύλος, μονόκυκλα με μπολ, το ντιάμπολο και ο χορός του λιονταριού: τι είναι κάθε δεξιότητα και από πού προέρχεται.
Κλείστε την ώρα των ακροβατικών ↗Γρήγορη απάντηση
Τα κινεζικά συγκροτήματα αντλούν από ένα κοινό ρεπερτόριο δεξιοτήτων, πολλές από τις οποίες μετρούν αιώνες: περιστρεφόμενα πιάτα, άλματα μέσα από στεφάνια, σωματική κάμψη, ο κινεζικός στύλος, μονόκυκλα με μπολ, το ντιάμπολο και ο ακροβατικός χορός του λιονταριού. Κάθε βραδιά χρησιμοποιεί μια επιλογή από αυτά, και η σειρά αλλάζει, επομένως πρόκειται για έναν οδηγό της τέχνης και όχι για πρόγραμμα.
Ένα κοινό ρεπερτόριο
Η Wikipedia περιγράφει την κινεζική ποικιλιακή τέχνη ως ένα ευρύ φάσμα ακροβατικών πράξεων, ασκήσεων ισορροπίας και άλλων επιδείξεων σωματικής δεξιότητας, που παραδοσιακά εκτελούνται από ένα συγκρότημα. Ο κατάλογός της με τις καθιερωμένες πράξεις περιλαμβάνει σχοινοβασία, σωματική κάμψη, περιστροφή πολλαπλών πιάτων, μονόκυκλο με ισορροπία μπολ, ισορροπία ενώ παίζεται το κινεζικό γιο-γιο και χορό του λιονταριού πάνω σε περιστρεφόμενες σφαίρες. Ένα συγκρότημα χτίζει το σόου του από αυτά, προσθέτοντας τη δική του σκηνοθεσία και μουσική. Παρακάτω παρουσιάζονται οι δεξιότητες που είναι πιθανότερο να αναγνωρίσετε.
Περιστρεφόμενα πιάτα
Τα πιάτα περιστρέφονται στις άκρες ράβδων, συχνά πολλά σε κάθε χέρι, ενώ ο καλλιτέχνης λυγίζει, γονατίζει ή ισορροπεί. Η Wikipedia σημειώνει ότι η περιστροφή πιάτων βασίζεται στο γυροσκοπικό φαινόμενο, όπως μια σβούρα, ότι υπάρχει τουλάχιστον από τον 3ο αιώνα και πιθανότατα ξεκίνησε στην Κίνα, και ότι πολλά κινεζικά συγκροτήματα τη συνδυάζουν με σωματική κάμψη ή άλλες ακροβατικές δεξιότητες.
Άλματα μέσα από στεφάνια
Οι καλλιτέχνες τρέχουν προς έναν σωρό στεφανιών και βουτούν μέσα από αυτά, μερικές φορές μέσα από ένα στεφάνι τοποθετημένο ψηλά πάνω από τα άλλα. Τα περιοδεύοντα συγκροτήματα συχνά το περιλαμβάνουν: η China Daily το αναφέρει, μαζί με τα αερομεταφερόμενα μεταξωτά υφάσματα, ανάμεσα στις πράξεις που απέσπασαν θυελλώδη χειροκροτήματα από ένα συγκρότημα της Shandong στη Νότια Κορέα, και σημειώνει ότι τα ακροβατικά της κομητείας καταγωγής αυτού του συγκροτήματος αποτελούν εθνική άυλη πολιτιστική κληρονομιά.
Σωματική κάμψη
Οι καλλιτέχνες σωματικής κάμψης διπλώνουν, κυρτώνουν και ισορροπούν σε σχήματα που μοιάζουν αδύνατα. Η Wikipedia αναφέρει ότι, στην κινεζική παράδοση, η σωματική κάμψη εκτελείται συνήθως ως ακροβατικό κατόρθωμα με σκοπό να εκπλήξει το κοινό, και ότι τα κινεζικά ιστορικά αρχεία τοποθετούν πρώιμες μορφές σωματικής κάμψης στη δυναστεία των Δυτικών Zhou, με την τέχνη να ωριμάζει επί των Sui. Προσέξτε πώς η ακινησία γίνεται μέρος της πράξης: τα δυσκολότερα σχήματα είναι συχνά εκείνα που κρατιούνται περισσότερο.
Ο κινεζικός στύλος
Οι καλλιτέχνες σκαρφαλώνουν, γλιστρούν προς τα κάτω και κρατούν πόζες σε ψηλούς κάθετους στύλους, τους οποίους η Wikipedia υπολογίζει μεταξύ 3 και 9 μέτρων. Ορισμένοι στύλοι διαθέτουν ένα εξωτερικό περίβλημα που περιστρέφεται πάνω σε ρουλεμάν, ώστε ο καλλιτέχνης να μπορεί να στριφογυρίζει. Το πιο διάσημο κόλπο είναι η σημαία, κατά το οποίο ο καλλιτέχνης κρατά το σώμα του τεντωμένο οριζόντια από τον στύλο με τα χέρια, μια κίνηση που απαιτεί εξαιρετικά δυνατό άνω κορμό.
Μονόκυκλα και μπολ
Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κινεζικά νούμερα συνδυάζει ένα ψηλό μονόκυκλο με έναν σωρό από μπολ. Οι καλλιτέχνες διατηρούν την ισορροπία τους στον έναν τροχό ενώ εκτοξεύουν τα μπολ ψηλά ώστε να προσγειωθούν σε σωρό πάνω στο κεφάλι τους. Η Wikipedia κατατάσσει την ποδηλασία με μονόκυκλο και την ισορροπία μπολ στα κλασικά νούμερα της κινεζικής ποικιλιακής τέχνης. Είναι μια δοκιμασία ρυθμού όσο και ισορροπίας, και τα σύνολα συχνά το εκτελούν σε σχηματισμό.
Το ντιαμπόλο
Το κινέζικο γιο-γιο περιστρέφεται σε ένα σχοινί που κρατιέται ανάμεσα σε δύο ραβδιά και μπορεί να εκτοξευτεί, να πιαστεί και να περαστεί. Σύμφωνα με τη Wikipedia, η πρώτη αναφορά σε αυτό χρονολογείται στα τέλη της δυναστείας Μινγκ, την περίοδο Γουανλί, και περιγράφηκε για πρώτη φορά στη Δύση από έναν ιεραπόστολο στο Πεκίνο το 1792. Ένα από τα κινεζικά ονόματά του, kongzhu, σημαίνει μπαμπού του ουρανού. Η ισορροπία κατά το παίξιμο του κινέζικου γιο-γιο είναι μία από τις κλασικές επιδείξεις της τέχνης.
Χορός του λιονταριού
Δύο καλλιτέχνες μοιράζονται ένα λιοντάρι, ο ένας χειρίζεται το κεφάλι και ο άλλος την ουρά. Η Wikipedia διακρίνει το Βόρειο και το Νότιο λιοντάρι και σημειώνει ότι το πολεμικό ύφος του χορού εστιάζει στα ακροβατικά, με εντυπωσιακά κόλπα όπως ανυψώσεις και ισορροπίες σε πλατφόρμα με βαθμίδες ή σε μια γιγάντια μπάλα. Ορισμένες βασικές κινήσεις προέρχονται από τις κινεζικές πολεμικές τέχνες, και ο χορός συνήθως εκτελείται με τύμπανα, γκονγκ και κύμβαλα.
Παρακολούθηση φαλαινών
Απολαύστε άνετα και παρακολουθήστε την εξέλιξη. Οι πράξεις συνήθως ξεκινούν απλά και προσθέτουν δυσκολία: ένα πιάτο ακόμη, ένα στεφάνι ακόμη, ένας καλλιτέχνης ακόμη στην κορυφή. Η ένταση είναι σκόπιμη, και η καλύτερη στιγμή είναι συχνά η τελευταία προσθήκη. Το χειροκρότημα ανάμεσα στα νούμερα είναι φυσιολογικό. Και θυμηθείτε ότι ο θίασος επιλέγει τι θα παρουσιάσει, οπότε απολαύστε ό,τι εμφανίζεται αντί να περιμένετε ένα συγκεκριμένο νούμερο.
Συχνές ερωτήσεις
Θα περιλαμβάνει η παράσταση όλες αυτές τις εμφανίσεις;
Όχι απαραίτητα. Οι θίασοι επιλέγουν ένα σύνολο έργων και το αλλάζουν με τον καιρό· θεωρήστε το ως οδηγό για την τέχνη.
Υπάρχουν ζώα;
Η κινεζική ποικιλιακή τέχνη διαφέρει από το δυτικό τσίρκο με τους κλόουν και τα μεγάλα ζώα, σύμφωνα με τη Wikipedia.
Είναι ο χορός του λιονταριού ακροβατικός;
Με τον πολεμικό του χαρακτήρα, ναι: σηκώνει και ισορροπεί σε κλιμακωτές πλατφόρμες ή σε μια γιγάντια σφαίρα.
Πηγές