Ιστορία
Μια σύντομη ιστορία της τέχνης
Από τα θεάματα των δυναστειών Τσιν και Χαν έως τις παραστάσεις της αυλής των Τανγκ, τις σκηνές των Μινγκ και τους σημερινούς επαρχιακούς θιάσους, με μια στάση στο Γουτσιάο.
Κλείστε την ώρα των ακροβατικών ↗Γρήγορη απάντηση
Ο κινεζικός ακροβατισμός έχει ιστορία άνω των δύο χιλιάδων ετών. Η Wikipedia εντοπίζει τις παραστάσεις ποικιλίας στην εποχή της δυναστείας Τσιν ή και νωρίτερα, περιγράφει περίτεχνες αυλικές παραστάσεις υπό τις δυναστείες Χαν και Τανγκ και σημειώνει ότι οι καλλιτέχνες πέρασαν από τον δρόμο στη σκηνή προς το τέλος της δυναστείας Μινγκ. Μετά το 1949, ιδρύθηκαν επαρχιακοί θίασοι σε όλη την Κίνα, και τη δεκαετία του 1990 τα νούμερα παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά ως ολοκληρωμένα θεματικά σόου.
Οι απαρχές των Τσιν και των Χαν
Η Wikipedia αναφέρει ότι οι παραστάσεις ποικιλίας υπήρχαν ήδη από τη δυναστεία Τσιν, 221 έως 207 π.Χ., ή ενδεχομένως και νωρίτερα. Υπό τους Τσιν και τους Χαν, μια μορφή που ονομαζόταν juedi ή baixi ήταν δημοφιλής στον απλό λαό. Το juedi ξεκίνησε ως άνδρες που φορούσαν κέρατα και όρμουσαν ο ένας εναντίον του άλλου σαν ταύροι, και στη συνέχεια έγινε γενικός όρος για ψυχαγωγία που συνδύαζε ταχυδακτυλουργικά, ακροβατικά, πάλη, μουσική, χορό, πολεμικές τέχνες, ιππασία και ζογκλερικά.
Ένας ποιητής στο παλάτι
Στην Ανατολική Δυναστεία των Χαν, ο λόγιος Ζανγκ Χενγκ ήταν από τους πρώτους που περιέγραψε ακροβατικά θεάματα με θέμα στα βασιλικά ανάκτορα, στο έργο του Ωδή στη Δυτική Πρωτεύουσα, όπως σημειώνει η Wikipedia. Έγραψε για καταβρόχθισμα μαχαιριών και φτύσιμο φωτιάς, για πλάσματα που μεταμορφώνονταν σε άλλα, και για παιδιά που εκτελούσαν ακροβατικά σε ψηλούς στύλους. Η Wikipedia προσθέτει ότι ο Αυτοκράτορας Γου των Χαν διοργάνωσε ένα μεγαλειώδες ακροβατικό θέαμα για ξένους επισκέπτες το 108 π.Χ.
Αυλή των Τανγκ και κεραμίδια των Σονγκ
Οι παραστάσεις έγιναν πιο εκλεπτυσμένες υπό τους Τανγκ, από το 618 έως το 907, όταν η τέχνη ήταν δημοφιλής στην αυλή του αυτοκράτορα. Το λήμμα Acrobatics της Wikipedia προσθέτει ότι οι ακροβασίες αποτελούσαν μέρος των γιορτών της συγκομιδής στα χωριά της Κίνας. Αργότερα η τέχνη έχασε την εύνοια της αυλής και επέστρεψε στους δρόμους. Υπό τους Σονγκ, μπορούσε κανείς να παρακολουθήσει ποικίλα θεάματα σε κέντρα ψυχαγωγίας που ονομάζονταν wazi, λέξη που σημαίνει κεραμίδια.
Από τον δρόμο στη σκηνή
Προς το τέλος της δυναστείας Μινγκ, οι καλλιτέχνες βγήκαν από τον δρόμο και άρχισαν να εμφανίζονται στη σκηνή, αναφέρει η Wikipedia, και στο τέλος της δυναστείας Τσινγκ η τέχνη απέκτησε ξανά δημοτικότητα στην αυτοκρατορική αυλή. Έκτοτε παραμένει δημοφιλής. Το ντιαμπόλο, ή κινέζικο γιο-γιο, ανήκει επίσης σε αυτή την περίοδο: η πρώτη γραπτή αναφορά του χρονολογείται στα τέλη της δυναστείας Μινγκ.
Το Γουτσιάο, η πατρίδα της ακροβατικής
Η κομητεία Wuqiao, στα νοτιοανατολικά της Hebei, κατέχει ξεχωριστή θέση στην ιστορία. Σύμφωνα με τη Wikipedia, τοιχογραφίες τάφων της δυναστείας Ανατολικού Wei, που ανακαλύφθηκαν εκεί το 1958, απεικονίζουν χειροστάσεις, περιστροφή πιάτων και ιππασία, και η φήμη των ακροβατικών του Wuqiao αναδείχθηκε όταν οι Yuan μετέφεραν την πρωτεύουσα στο Πεκίνο. Καλλιτέχνες από το Wuqiao εντάχθηκαν σε θιάσους σε όλη την Κίνα και στο εξωτερικό, και ο πρωθυπουργός Zhou Enlai αποκάλεσε την κομητεία γενέτειρα των κινεζικών ακροβατικών.
Μετά το 1949
Από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας το 1949, σύμφωνα με τη Wikipedia, η τέχνη απέκτησε νέο κύρος. Ιδρύθηκαν θίασοι στις επαρχίες, τις αυτόνομες περιοχές και τους δήμους, με θέατρα αφιερωμένα στις τέχνες της ποικιλίας, και ορισμένοι θίασοι έγιναν παγκοσμίως διάσημοι, παίζοντας σε κατάμεστες αίθουσες στην πατρίδα και σε περιοδείες στο εξωτερικό. Ο θίασος που παρουσιάζει τη μονόωρη παράσταση στο Dongcheng κατάγεται από το Suining, μια πόλη στην ανατολική Sichuan.
Η θεματική παράσταση
Μόλις τη δεκαετία του 1990, σημειώνει η Wikipedia, η τέχνη συσκευάστηκε ως ολοκληρωμένη θεματική παράσταση· η παραγωγή «Golden Wind of the Southwest» του 1994 άνοιξε τον δρόμο. Παλαιότερες βραδιές συνέδεαν μεμονωμένα νούμερα μεταξύ τους· μια θεματική παράσταση τα περιβάλλει με έναν τίτλο και μία παραγωγή. Η μονόωρη παράσταση στο Dongcheng ακολουθεί αυτό το μοντέλο, με τίτλο και ταυτότητα θιάσου, κρατώντας τις παλιές πειθαρχίες στον πυρήνα της.
Τι σημαίνει για τη βραδιά σας
Η γνώση της ιστορίας αλλάζει τον τρόπο που παρακολουθείτε. Τα πιάτα, τα στεφάνια και οι κοντάρια δεν είναι σύγχρονες επινοήσεις στολισμένες για τουρίστες, αλλά δεξιότητες με γραπτή μαρτυρία που ανάγεται στους Han, εκλεπτυσμένες στην αυλή και στον δρόμο επί αιώνες. Όταν ένα νούμερο ολοκληρώνεται με μια ισορροπία που μοιάζει να πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα, παρακολουθείτε μια πολύ παλιά ιδέα: ότι η ίδια η δεξιότητα είναι το θέαμα.
Συχνές ερωτήσεις
Πόσο παλιά είναι τα κινεζικά ακροβατικά;
Η Wikipedia ανιχνεύει τις παραστάσεις ποικιλίας στη δυναστεία Qin, 221 έως 207 π.Χ., ή ίσως και νωρίτερα.
Τι είναι το Wuqiao;
Μια κομητεία στη Hebei που ο πρωθυπουργός Zhou Enlai αποκάλεσε γενέτειρα των κινεζικών ακροβατικών· οι καλλιτέχνες της εργάζονται σε θιάσους σε όλη την Κίνα και στο εξωτερικό.
Πότε ξεκίνησαν οι θεματικές παραστάσεις;
Τη δεκαετία του 1990· η Wikipedia αποδίδει την πρωτοπορία στην παράσταση Golden Wind of the Southwest του 1994.
Πηγές